Volcán de Fuego, Dé ideale foto van Albert Dros

Cameranu

12-12-2018

Fotografie is de kunst van waarnemen, het vergt geduld en discipline en eens in de zoveel tijd komt er een moment. Eén magisch moment dat alle verwachtingen overstijgt. Albert zoekt naar dit soort momenten binnen de natuur. Moeder aarde is het onderwerp en Albert wil haar vastleggen wanneer zij op haar mooist is. In zijn foto’s zie je de intieme relatie die Albert deelt met de natuur. Elke dag opnieuw leert Albert hiervan, zowel als fotograaf als mens. De natuur toont haarzelf in alle openheid aan Albert en Albert op zijn beurt, toont haar aan de rest van de wereld.

Eén laatste obstakel

In zijn onverzadigbare honger om grootse beelden te creëren, is er één foto die al zijn verwachtingen heeft overtroffen. Volcán de Fuego was in dit beeld zijn onderwerp naar keuze - een vulkaan in Guatemala. Albert raakte geïntrigeerd door de vulkaan nadat zijn broertje hem een foto stuurde van Fuego. Vanaf dit moment leefde Albert naar zijn ideale foto toe. Een beeld van Volcán de Fuego in al zijn glorie. Wat volgde was een periode gevuld met planning, voorbereiding en anticipatie.

Ergens midden maart komt Albert aan in Guatemala. Na een reis van 30 uur krijgt Albert bij aankomst te horen dat hij het beste diezelfde dag nog zijn foto kan maken. Want in die ene nacht zijn de omstandigheden het meest ideaal. Ondanks de vermoeidheid besluit Albert gelijk door te reizen richting de vulkaan. Er staat nog één obstakel tussen Albert en zijn ideale foto in. Een zes uur durende hike. Eenmaal begonnen aan zijn klim voelt hij bij elke stap die hij zet meer energie. Het moment waar hij zo lang naartoe heeft geleefd is nu zo dichtbij. Aan het einde van zijn hike is Albert eindelijk daar, bovenop de berg tegenover Fuego. Oog in oog aanschouwt Albert de vulkaan in levende lijve, wat hij ziet is een monumentaal gesteente.

Passie en kalmte

Op die ene nacht in maart was het moment daar. Albert nam zijn ideale foto, een machtig portret van Fuego. Als hij dit beeld terugziet, ziet hij een compositie met uiteenlopende elementen. Volcán de Fuego in al zijn trots en temperament vergezeld door de melkweg. Daar waar de vulkaan vurige passie belichaamt, straalt de melkweg rust en vrede uit.

Twee iconische fenomenen in het universum die samen een contrastrijk beeld vormen. Complexer en rijker dan hij zich had voorgesteld was dit dé foto, dé compositie. Alles klopte en dit moment was alles waar Albert op hoopte. Na het nemen van de foto neemt Albert een stap terug, het is goed zo, zijn honger is even gestild. Als de zon opkomt neemt Albert afscheid en begint hij aan zijn afdaling. Nog één laatste keer toont Fuego zijn intensiteit en temperament in een aantal uitbarstingen die volgen.

Ontembaar

Volcán de Fuego, ongeëvenaard in zijn schoonheid en macht, maakt een jaar later vele slachtoffers. Albert beseft de pracht van de natuur, maar blijft zich ook bewust van het gevaar dat in haar schuilt. Zij blijft een ontembare gigant.