Tip van...

Gebruikersreview van de Canon EOS M5

Dave Zuuring 6 maanden geleden

Toen ik door CameraNU.nl gevraagd werd of ik de Canon EOS M5 systeemcamera wilde proberen twijfelde ik daar geen moment aan. Sinds 2008 heb ik diverse digitale camera’s gehad en recentelijk heb ik nog afscheid genomen van de Fuji X-T10 die ik naast mijn "werkpaard" Canon EOS 5D Mark III en de "ik-heb-altijd-een-camera-bij-me" Canon Powershot G7 X gebruikte. Zou deze Canon systeemcamera perfect te combineren zijn met mijn bestaande Canon EF objectieven en een handige tweede body zijn? Want hoewel superenthousiast over de Fuji X-serie, wilde ik toch liever niet gaan investeren in nog een serie lenzen van een ander systeem in mijn fototas.

Ook was ik er erg nieuwsgierig naar hoe deze systeemcamera en body zouden aanvoelen en vanzelfsprekend hoe de beeldkwaliteit zou zijn van deze moderne Canon-sensor. En zou deze camera misschien zelfs voldoende aanleiding vormen om afscheid te nemen van de Canon Powershot G7 X? Dat heb ik voor je uitgezocht en de camera mee door Nederland genomen.

Lekker in de hand

Ik ontving de zogeheten traveller kit. Compleet met EF-M 18-150mm f/3.5-6.3 zoomlens en een adapter om EF objectieven te kunnen gebruiken. Over de camera kan ik kort zijn. Zeer compact voor een systeemcamera als ik deze vergelijk met de twee Fuji’s die ik recentelijk heb mogen gebruiken (de X-T1 en de X-T10). Een tikkie kleinere zoeker, een wat plastic en goedkoop gevoel bij het batterijklepje, bovenop de camera en het keuzewiel op de camera. Maar verder een mooie stevige rubberen afwerking die lekker veel grip biedt en het totale gevoel weer goed maakt.

In combinatie met de Canon EF-M 18-150mm oogt het geheel in balans. Daar waar andere merken juist gaan voor de retro look, creëert Canon zijn eigen identiteit met hun systeemcamera. Wat ik echter nog steeds niet snap is waarom Canon anno nu nog steeds geen zonnekap meelevert bij hun M-objectieven. Daarentegen vond ik de wijze waarop je de draagriem monteert op de body verrassend eenvoudig. Dat is normaal altijd een puzzel, maar met behulp van de metalen haakjes die je weer borgt met een afdekplaatje zit alles snel en makkelijk op zijn plek.

Ook bijzonder prettig, als je bijvoorbeeld op statief werkt, is het mooie en stevig scharnierende en aanraakgevoelige, kantelbare scherm. Met je vinger plaats je het focuspunt direct waar je het wilt hebben. Dat dit bij gebruik van de zoeker soms ook nadelig kan zijn lees je hieronder.

Thuiswedstrijd

Fotograferen met de Canon EOS M5 voelt voor mij als Canon-gebruiker aan als een thuiswedstrijd. De menustructuur is vanzelfsprekend, alleen als je dan een bracket van telkens een volle stop over- en onderbelicht wilt gebruiken dan is het even zoeken want dan heet het AEB. Ook had ik in het begin moeite door de zoeker scherp te kijken. Waar is dan toch dat dioptrie-wieltje voor je oculair? Allemaal dingen die horen bij het leren kennen van een nieuwe camera, maar al snel vond ik deze onder de zoeker. Die zoeker werkt bij rustig gebruik prima, maar ga je in matig licht de camera van links naar rechts bewegen dan heeft de zoeker nog weleens moeite dit bij te houden.

Een ander minpuntje in het gebruik is het AF-punt wat zich telkens verplaatst naar een positie die ik niet gekozen had. Gelukkig zit er dan wel weer een button op de body die het AF-punt reset en naar het midden verplaatst, maar echt handig is het niet. Ook als je de zoeker gebruikt kun je niet makkelijk het AF-punt verplaatsen. Dan is het zelfs bijzonder jammer dat er geen uitgebreide handleiding in de doos zit. Leuk is het extra snel-instelwiel bovenop de body, waarmee je snel de witbalans en ISO kunt wijzigen. Nu snap ik dat van die ISO nog, maar de noodzaak om de witbalans snel te wijzigen niet. Gelukkig kun je de meeste knoppen, die overigens zeer goed aanvoelen en werken, helemaal naar eigen hand zetten. Ik heb het snel-instelwiel ingesteld op ISO en transportmodus. Ideaal als je een bracket wilt schieten in lastige lichtcondities.

De balans

Zoals gezegd heb ik de EOS M5 bijna twee weken in mijn bezit gehad en meegenomen door Nederland. En ook tijdens diverse momenten benut, binnen en buiten, maar ook bij daglicht, het begin van de avond en ‘s avonds tijdens het blauwe uur. De beeldkwaliteit valt me niets tegen, ook niet met het “eenvoudige lensje” en ISO’s tot 3200 die ik als automatische instelling had vastgezet. Voor mijn gevoel wordt het na ISO 800 wel allemaal wel iets minder, maar voor het betere deelwerk online denk ik dat ISO 3200 zeker acceptabel is. Ruis moet kunnen vind ik en die is met de Canon EOS M5 nooit storend aanwezig. Wat ik dan niet begrijp is waarom je op de EOS M5 in combinatie met Auto ISO niet een minimale sluitertijd kan instellen.

De balans van de camera in combinatie met bijvoorbeeld de EF 16-35 mm f/4L lens, is in het begin onwennig. Wel zie ik direct de optische beeldkwaliteit terug, maar ik had ook niet anders verwacht van deze toplenzen uit Canon’s uitgebreide assortiment. Met deze L-lens op de EOS M5 ga je niet een middagje rondlopen. A..., het ziet er niet uit en het oog wil ook wat. B..., het draagt niet lekker met de standaard draagriem. Maar benut je de camera veel op statief, dan gaat het prima en is de beeldkwaliteit echt perfect. Ook krijg je dan de typische sterren bij de lichtbronnen terug te zien. Ik vind dat mooi, maar smaken kunnen verschillen.

Met de bekende kleuren van Canon

Na bijna veertien dagen komt er een einde aan mijn rondreis met Canons systeemcamera, de EOS M5. De beeldkwaliteit, het bedieningsgemak en zijn eigentijdse Canon-look en -feel spreken me zeer aan. In combinatie met de te grote EF L objectieven zoals de EF 16-35mm f/4.0 of de EF 24-70mm f/2.8 schiet de body qua draagcomfort tekort als je hem meeneemt zonder statief. Schaf je een Canon EOS M5 aan met de EF-M 18-150mm lens (zoals ik getest heb), dan heb je een zeer fijne mobiele all-round camera voor de enthousiaste amateur of serieuze vrijetijdsfotograaf die vaak een tweede body voor erbij wil hebben.

Tel er een kleine tas, een groothoeklens, een paar filters, een extra batterij en een lichtgewicht statief bij op en dan is het een erg fijne reisgenoot. En laat dat nou net het gemak van systeemcamera’s zijn waarop veel fabrikanten inspelen. Moderne techniek in een compacte behuizing en inspanningsloos bezig zijn met je hobby of misschien wel werk. Ja. Ik zou deze camera wel vier weken mee op vakantie meenemen met alleen deze lens en wat accessoires zoals een polarisatiefilter en draadontspanner, wat overigens ook deels kan met de app. Want ten slotte kan deze camera alles wat jij met je creativiteit wil bereiken. Waarom zou je eigenlijk nog een grote spiegelreflex willen?

Pro’s

  • Systeemcamera met een eigentijdse uitstraling
  • Bedieningsgemak, makkelijke menu’s
  • Groot heldere, kantelbare en aanraakgevoelige scherm
  • Lichtgewicht
  • Beeldkwaliteit met de bekende kleuren van Canon
  • Makkelijk bestanden uitwisselen met je smartphone of tablet via wifi en Bluetooth
  • Makkelijke plaatsing van de draagriem

Cons

  • Matige afwerking, hard plastic op onderzijde body
  • Kleine digitale zoeker
  • Bij snel bewegen van camera en kijken door de digitale zoeker kan het scherm het niet bijhouden
  • Krappe grip op de body en zelfs onhandig in combinatie met forse EF-L lenzen
  • Spontaan verplaatsen van de AF bij gebruik zoeker
  • Plaatsing aan- en uitschakelaar onder programmawiel in plaats van bij de AF-knop
  • Standaard wordt bij het objectief geen zonnekap meegeleverd

Auteur

Dave Zuuring

Dave Zuuring, ook bekend als nldazuu, is naast zijn fulltime baan en de tijd die hij met zijn gezin doorbrengt, een gepassioneerde fotograaf die fotografeert vanuit de gedachte "Make your memory today". Hij legt graag landschappen in de breedste zin van het woord, cityscapes, interieurs en reportages vast. Vooral cityscapes in het blauwe uur zijn een rode lijn door zijn fotografie belevingen.

Bekijk alle berichten