Tips en inspiratie

Hoe kun je jonge, wilde dieren fotograferen?

Henri van Vliet 2 maanden geleden

Op social media zie ik bijna dagelijks heel veel fantastische, vertederende en soms zelfs lachwekkende beelden van jonge dieren. Doorgaans betreft dit opnames van guitige puppies of schattige kittens, maar ook van andere snoezige huisdieren. Van deze handtamme huisdieren is het blijkbaar minder moeilijk om goede opnames te maken. Je kunt per slot van rekening alles ensceneren.

Je kunt je kitten of puppy eenvoudigweg in de mooist denkbare setting en houding wegzetten. Door gebruik te maken van softboxen, diffusieschermen of reflectieschermen zet je het licht volledig naar je hand en zorg je voor mooi, zacht licht. En als je graag wilt dat het diertje guitig recht in de camera kijkt, dan vraag je met een squeaky toy natuurlijk om wat aandacht.

Verdoe jij je tijd wel eens aan het bekijken van kattenfoto’s en -filmpjes ? Uit onderzoek blijkt dat het helemaal geen tijdverspilling is. Volgens onderzoekers krijg je er namelijk meer energie van. Je wordt er gelukkiger van. Het bekijken van de schattige diertjes zou er ook voor zorgen dat je negatieve gevoelens verdwijnen.

Hoe fotografeer je wilde dieren?

In dit blog vertel ik je hoe ik als natuurfotograaf in Nederland mijn opnames van wildlife schiet. Ik beperk me tot jonge vossen en biggetjes van het wilde zwijn. Aan de hand van deze voorbeelden laat ik zien hoe dit ook voor jou misschien haalbaar is.

Voor het fotograferen van echt wilde dieren moet je je flink verdiepen. Hoe meer je over het dier te weten komt, hoe groter de kans op succes is. Je moet dus op zoek naar antwoorden op vragen als 'Waar komen deze dieren voor?', 'Wanneer kan ik ze waar vinden?' en als je ze dan gevonden hebt, kun je je afvragen of ze hier wel te fotograferen zijn en of het misschien gevaarlijk is om dichtbij een moederdier met jongen te komen?

Ik kan je alvast verklappen dat dat laatste inderdaad niet helemaal zonder gevaar is. Tussen bijvoorbeeld een wild zwijn zeug en haar biggen belanden is niet verstandig. De kans bestaat dat zij haar jongen wil verdedigen tegen jou.

Frislingen fotograferen

In het vroege voorjaar krijgen wilde zwijnen jongen. Soms wel 10 tot 12. We noemen deze biggetjes in hun gestreepte pyjama 'frislingen'. Ze worden geboren in een slordig soort vogelnest op de grond. In dit nest blijft de zeug met haar frislingen hooguit 8 dagen, daarna trekken ze de wijde wereld in. Nu zou je ze kunnen tegenkomen. Vaak zie je aan pootafdrukken en wroetsporen op de grond dat ze een gebied vaak bezoeken. Ook kun je in modderpoelen en aan veegplekken aan boomschors herkennen dat er zwijnen zijn geweest.

Maar ze zijn heel alert en mensen zullen ze normaal gesproken proberen te vermijden. Het zichtvermogen van het wild zwijn is niet zo goed. Ze kunnen je niet herkennen als je je niet beweegt. Daarentegen is hun reuk, gehoor en tastzin zeer goed ontwikkeld, waardoor ze jou vaak allang in de gaten hebben.

Mogelijkheden in een wildpark

Hoewel ik dikwijls zwijnen en hun frislingen in het wild heb gefotografeerd, kies ik er minstens zo vaak voor om ze in een wildpark te bezoeken. Je hebt hier veel meer mogelijkheden. De dieren zijn aan bezoekers gewend en laten ongegeneerd hun natuurlijke gedrag zien. Je geniet hier uren van en door een beetje creatief met de setting om te gaan, maak je heel natuurlijk ogende foto’s.

Het is natuurlijk zaak de rasters buiten beeld te houden en net als in de vrije natuur neem je een laag standpunt in. Misschien kun je zelfs vanaf een rijstzak fotograferen zodat je op ooghoogte bent met de biggetjes. Doordat je alle tijd hebt en de kans op verstoring uitgesloten is, kun je zelfs wat experimenteren met verschillende instellingen of compositie. Met een grote telelens fotografeer je prachtig details, maar het is niet absoluut noodzakelijk dat je deze meebrengt. Met een groothoek kun je ook prima uit de voeten.

Vossenwelpjes fotograferen

Vossen zijn normaal gesproken heel erg schuw. En in tegenstelling tot wilde zwijnen kunnen ze niet alleen goed ruiken en horen, maar ook prima zien. In het wild zijn ze hierdoor bijna nooit goed te fotograferen. Op de Veluwe zijn deze dieren bijzonder mensenschuw, maar in andere gebieden hebben deze dieren bedelgedrag aangeleerd, omdat ze helaas vaak zijn gevoerd.

Onder meer in de Amsterdamse Waterleidingduinen tref je zogenaamde 'patatvossen'. Deze dieren associëren mensen met voedsel. Als dit dier een fotograaf ziet loopt het water al in z’n mond. Het voeren van wilde dieren is trouwens bij wet verboden.

Voor het fotograferen van wilde vossen kun je een vorm van camouflage gebruiken, zoals een schuiltent. Zo heeft hij je minder snel in de gaten. Zo’n tent zal dan wel lange tijd op dezelfde plek moeten kunnen staan zodat de vos eraan kan wennen.

Jonge vossen vinden

Het zien en fotograferen van jonge vossen is niet eenvoudig. Als ik ze wil zien, volg ik gedurende lange tijd verschillende burchten met een wildcamera. Je gluurt hiermee stiekem mee naar wat er op en rond het vossenhol gebeurt. Je krijgt op die manier een goed beeld van het ritme van de burcht. Je ziet wanneer de vos het meest actief is. Hier kun je op anticiperen. Het heeft namelijk geen zin om de hele dag te gaan posten. Hierdoor verstoor je de dieren en het moertje (wijfje) zal haar jongen verplaatsen naar een ander hol.

Geduld wordt beloond

Vanaf eind april, rond Koningsdag, komen de jonge vosjes boven de grond. Vaak zijn het er een stuk of vijf. Eerst nog wat grauw en vuil door hun leven onder de grond, maar na een tijdje worden ze schoner en misschien nog wel mooier. Dit is voor de fotograaf een fantastische tijd. Nu ga ik bij de burcht posten. Gewapend met camera, telelens en statief ga ik stilletjes zo’n 15 tot 20 meter van de burcht zitten. Liefst een beetje beschut. Wind naar me toe zodat de dieren mij niet kunnen ruiken.

Mijn geduld wordt beloond wanneer ik de spelende vosjes zie. De jonge dieren moeten hun schuwheid nog leren, en zijn dus - wanneer je maar voorzichtig genoeg bent - erg mooi te fotograferen. Het mooist is natuurlijk wanneer één van de jongen wat dichterbij komt. Misschien nieuwsgierig naar het zacht klikkende geluid van de camera. Guitig kijkt het vossenwelpje recht in de camera. Dat zijn de momenten waar je het als natuurfotograaf voor doet. Zelfs als het soms al te donker is en je de ISO al naar een buitensporige hoogte hebt geschoven, geniet je nog. Bij thuiskomst deel je je ervaringen en foto’s, en laat je anderen ook meegenieten.

Auteur

Henri van Vliet

Van kinds af aan had Henri al veel belangstelling voor natuur. Tijdens inspirerende masterclasses, workshops en lezingen deelt hij zijn liefde voor de Veluwse natuur graag met anderen. Hij heeft een frisse kijk op fotografie, is niet bang om te experimenteren en vaak ligt de nadruk op creativiteit. Henri maakt geen kiekjes, maar foto’s! En mdeze foto’s valt hij regelmatig in de prijzen.

Bekijk alle berichten

Blijf op de hoogte

Houd mij op de hoogte van laatste nieuwtjes, interessante blogs en aanbiedingen.